Bonito Soekardjo

Het gaat om echte interesse tonen
Bonito Soekardjo (42 jaar) startte in 1998 de opleiding verpleegkunde niveau 4 bij GGz Centraal. Binnen de organisatie heeft hij als verpleegkundige bij diverse onderdelen van de organisatie gewerkt en na een periode als PIT-verpleegkundige (psychiatrische intensieve thuiszorg) leek het een logische stap om te starten met de opleiding SPV. ‘n deze functie ben ik de spin het web’, aldus Bonito, in mijn voorgaande banen heb ik ervaring op kunnen doen op gesloten en open afdelingen, dagbehandeling en ambulante zorg. Mijn opleiding heb ik binnen een FACT-team gedaan en na 10 jaar heb ik in november 2016 de overstap gemaakt naar de doelgroep kinderen en jeugd en werk ik bij Fornhese.

 

Quote:

'Als ik terugkijk, heb ik binnen GGz Centraal veel kansen gekregen om mezelf verder te ontwikkelen.'

Twee banen
Eigenlijk heb ik twee banen; voor twee dagen in de week werk ik binnen het regioteam Lelystad en Almere 6 t/m 12 jaar en voor de andere dagen werk ik voor het team spoedeisend (SEC) binnen een regulier team dat meer op behandeling is gericht in Almere. In mijn eerste baan ben ik meer aan het begeleiden/ behandelen en betreft het hier zowel kort als lange termijn interventie. Het gaat over jongeren waarbij er sprake is van complexe psychiatrische problematiek met een crisisachtig karakter. In deze rol behandel ik de jongeren (cognitieve gedragstherapie, inzichtgevende gespreken, omgaan met spanning) daarnaast zijn systeemgerichte interventies belangrijk.

 

In de tweede baan heb ik wekelijks een dag telefoondienst en screen dan alle telefoontjes en e-mails van onze verwijzers zoals huisartsen en wijkteams en zet ze dan door naar collega’s die bureaudienst (crisisdienst ) hebben. Tijdens zo’n bureaudienst (crisisdienst ) beoordelen de collega psychiater en de SPV samen de crisisaanmeldingen op urgentie zoals psychotisch of suïcidaal gedrag. Vaak nodigen we de jongere met zijn ouders of verzorgers op kantoor uit, soms zien we ze thuis of in het ziekenhuis. Dit is vaak op verzoek van de kinderarts in het ziekenhuis en wanneer er sprake lijkt te zijn van psychiatrisch of gevaarlijk gedrag.

Vroegtijdig interveniëren om erger te voorkomen
Tijdens mijn werk als SPV in een FACT-team heb ik steeds vaker gedacht: ‘Wat zou het mooi zijn om vroegtijdig interventies te doen om erger te voorkomen’. Kinderen kun je immers nog vormen, daar heb je nog enige invloed op. Ze in deze levensfase sterker en weerbaarder maken zodat ze zelfstandig de uitdagingen in het leven aan kunnen. Want het is niet gemakkelijk voor een aantal jongeren om zich staande te houden, zeker als je door leeftijdsgenoten afgebrand wordt op social media. Het gaat er best heftig aan toe bij deze doelgroep; het aantal jongeren dat een poging doet om suïcide te plegen of depressieve gevoelens heeft, is aanzienlijk en maakt deel uit van mijn dagelijks werk.

Bonito Soekardjo.jpg

Toch zie ik ook mooie resultaten bij een juiste aanpak. Zo was er een jongen van 15 jaar met autisme die niet meer naar school ging en zich terugtrok in een isolement. Ouders waren gescheiden en moeder werkte veel en onregelmatig. Zij ging er vanuit dat hij zelfstandig genoeg was om op tijd naar school te gaan; maar dat lukte hem niet; hij miste een dagelijks overzicht. Met anderen als school en het wijkteam maken we dan een plan en hebben moeder en zoon hierin meegenomen. In deze situatie heb ik een regierol en bewaak de voortgang. Moeder kon een tijdje halve dagen werken en de jongen is gestart met een dag naar school en gaat nu weer alle dagen. Fijn dat de jongen weer op de rit is en een doel heeft; dat geeft goede moed!

Wat heb je nodig als SPV?
Wat is succesvol in deze baan? Ik vind het belangrijk dat een jongere zijn school afmaakt; maar voor die jongere is soms het bed uitkomen al een succes . Maar het belangrijkste is dat de jongere zich kan ontwikkelen en gelukkig is. Als SPV moet je de verwachtingen managen inclusief die van jezelf, en goed kunnen luisteren. Ik probeer erachter te komen wat zo’n jongere bezighoudt; ik maak persoonlijk contact en onderhoud dit. Het gaat om echte interesse tonen, laten merken dat je meedenkt en naast hen staat. Maar ook je grenzen stellen; wanneer een jongere geen andere uitweg ziet dan er een einde aan te maken, probeer ik de situatie te normaliseren en steek dan in op samenwerken. Samen aan de slag om het probleem op te lossen. Soms ook met humor hoor en een gezonde dosis nuchterheid.

Als SPV heb ik veel direct cliëntcontact en dat maakt het werk zo leuk; ook spelen er diverse problematieken waardoor je echt uitgedaagd wordt om de juiste interventies te doen. Het systemisch karakter, dus het betrekken van ouders en verzorgers en het sociale netwerk geeft dit werk een extra dynamiek. Ouders meekrijgen of juist confronteren met hun gedrag; dat is een belangrijk en mooi onderdeel van mijn werk. En als het dan lukt om weer naar school te gaan, of dat de jongere beter in zijn vel zit, meer lacht, ja dat zijn wel de pluspunten van het vak! Ik word wel eens flauw van alle administratie; maar dat hoort erbij; voorlopig zit ik goed op mijn plek hier.

GGz Centraal is een goede werkgever
Als ik terugkijk, heb ik binnen GGz Centraal veel kansen gekregen om mezelf verder te ontwikkelen. Naast mijn verpleegkundige niveau 4 en SPV diploma heb ik bijvoorbeeld ook de opleiding cognitief gedragstherapeutisch werker mogen doen. Ook zijn er mogelijkheden om congressen te volgen zoals het autismecongres. Het is ook goed om zelf aan te geven wat je wilt en dan zijn er hier zeker mogelijkheden. Ik heb GGz Centraal tot nu toe als een goede werkgever ervaren.